Verspreid over het land vormen lokale gemeenten samen de Verenigde Protestantse Kerk in België (VPKB), een geloofsgemeenschap die haar wortels heeft in de Reformatie en vandaag gestalte geeft aan het evangelie in een diverse en seculiere samenleving.

Een protestantse kerk in België is meestal geen grote instelling, maar een kleine, hechte gemeenschap die midden in de samenleving wil staan. Ze wil getuigen van Gods liefde en dienstbaar zijn aan de naaste. Het is meer dan een verzameling mensen die op zondag samenkomen. Ze vormt een levend lichaam van Christus, waarin mensen elkaar dragen, dienen en bemoedigen. In een tijd waarin geloof niet meer vanzelfsprekend is, blijft de kerk een plaats van ontmoeting, geloofsverdieping en hoop.    

Bestuur en organisatie

Hoewel elke gemeente haar eigen karakter heeft, berust de werking van een protestantse kerk op een aantal vaste pijlers: de eredienst, het pastoraat, het diaconaat, het jeugdwerk, de Bijbelstudie, …  Achter de schermen wordt alles gecoördineerd door de kerkenraad met daarin ouderlingen, diakenen en de predikant. Op de kerkenraad wordt naast de concrete activiteiten ook het beleid besproken, de lijn waarin al deze activiteiten functioneren. De leden van de kerkenraad worden gekozen door de gemeente zelf, op de gemeentevergadering, een vorm van democratie die diep geworteld is in de protestantse traditie. Besluiten worden steeds in overleg genomen, in het besef dat Christus zelf het Hoofd van de gemeente is.

De kerkenraad waakt er ook over dat de gemeente vertegenwoordigd is op het district en op synodaal niveau. Zo blijft elke lokale kerk verbonden met het geheel van de nationale en internationale protestantse gemeenschap.

De kerkenraad wordt ondersteund door de bestuursraad. Daar worden beslissingen genomen over praktische zaken zoals financiën en onderhoud van het kerkgebouw. De bestuursraad onderhoudt ook het contact met de burgerlijke overheid.

Het hart van het gemeenteleven klopt in de samenwerking van al die mensen, vrijwilligers die hun tijd en talenten inzetten voor de Kerk.

De eredienst als bron

In de eredienst ontmoeten we God en elkaar, luisteren we naar Zijn Woord, zingen we tot Zijn eer en ontvangen we kracht voor de week die voor ons ligt. In de prediking wordt de Bijbel geopend en vertaald naar de dagelijkse werkelijkheid.

De predikant speelt hierin een centrale rol: hij of zij bereidt de preek voor, leidt de dienst en begeleidt de gemeente in haar geloofsverdieping. Tegelijk is de eredienst geen eenrichtingsverkeer; gemeenteleden dragen actief bij door te zingen, te lezen, muziek te maken of liturgische taken op zich te nemen. Naast de eredienst voor volwassenen is er ook een kindernevendienst, eventueel verspreid over verschillende leeftijdscategorieën. Zo ontstaat een gedeelde viering waarin iedereen meedoet.

De schriftlezingen, de muziek, de gebeden, de stilte en de gemeenschap maken de dienst tot een bron van geloof en inspiratie.

Zorg en nabijheid in pastoraat en diaconaat

Doordat de gemeenschappen meestal niet erg groot zijn heerst er een warme verbondenheid. Het omzien naar elkaar is geen aparte taak voor enkelen, maar een houding die de hele gemeenschap draagt. De kracht van het pastoraat zit in de continuïteit: een netwerk van betrokkenheid dat mensen het gevoel geeft dat ze niet vergeten worden. De gemeente wil op die manier iets laten zien van Gods liefde in een wereld die dat vaak nodig heeft. Het gaat erom dat we in kleine dingen iets laten zien van Gods koninkrijk.

Paulus’ woorden indachtig dat we samen het lichaam van Christus zijn en dat ieder van ons daar deel van uitmaakt (1 Korintiërs 12:27), mag de kerk vandaag gemeente zijn: geworteld in het Woord, gericht op God, en dienstbaar aan de wereld.

Chris De Pauw

Gemeente Dendermonde, lid van het begeleidingscomité communicatie, vertegenwoordiger van het district OWVL in de synodale raad

 

Beeld: pixabay